Berichten

Omdat een kleine wijziging je leven kan veranderen

 

Soms houdt iets kleins je tegen om verder te komen. En dat terwijl je vaak niet eens weet dat het zo’n invloed heeft.

Bijvoorbeeld iets in je manier van communiceren. Of een gewoonte. Soms kan het goed zijn je gedachtenpatronen en je gedrag onder de loep te nemen. Welke van de volgende punten zouden voor jou een doorbraak kunnen betekenen? Al is het er maar één..

1. Alles zelf willen doen

Als je net als ik een doener bent, dan is het lastig dingen uit handen te geven. Het is geen afgang als je om hulp vraagt bij dingen die anderen beter kunnen. Het inzetten van experts op gebieden waar je zelf niet (zo) goed in bent verhoogt efficiëncy en leidt bijna altijd tot een beter eindresultaat. Een voorbeeld voor mij was dat ik altijd al mijn eigen Photoshop deed. Nu besteed ik veel uit, waaronder vrijstaand maken. Dat kunnen anderen veel beter, sneller en goedkoper. Een neveneffect is dat je leert om verantwoordelijkheden te delen hetgeen weer ten goede komt aan je communicatievaardigheden.

2. Telefoonverslaving

Wat zou er gebeuren als je je telefoon wat minder ter hand zou nemen. Bijvoorbeeld na 20:00 niet meer gebruiken. Uitzetten is het enige wat hielp bij mij. De avonden werden weer het moment om de dag rustig af te sluiten. Met aandacht thuis, of tijd voor een goed boek zonder afleiding. In het begin was het lastig maar ik wilde niet meer 24/7 met mijn telefoon vergroeid zijn. Slapen werd ook beter.

3. Kijken naar succesvolle voorbeelden

In het begin ligt het voor de hand naar succesvolle collega’s te kijken. Hoe doen zij het, wat maakt hen succesvol. Je zult merken dat als je een écht goed product of dienst hebt dat daar de waarde ligt voor de groei van je bedrijf. Het is dan ook beter te investeren in beter worden. Niet zozeer in het kopiëren van wat andere fotografen doen. Hoe handig en waardevol dat ook is. Als je je beste been voorzet, elke dag, dan gaan klanten jou aanbevelen. Er is geen toverdrank die voor iedereen werkt. Geen Photoshop of set-up voor je licht.  Jij bent speciaal en je moet doen wat voor jou werkt. Dan komen klanten uiteindelijk naar jou toe voor jouw stijl en manier van werken.

4. Jezelf naar beneden halen

Als je ook maar één fundamentele beslissing zou kunnen nemen, dan is het nooit meer minachtend tegen jezelf te praten.  Ik was vaak boos op mezelf als ik weer een (kleine) fout had gemaakt. Als ik terugkwam van een opdracht en dacht; ‘had ik dát maar gedaan, dan was het resulttaat beter geweest, stom dat ik daar niet aan heb gedacht’. Het was een gewoonte. Het simpele besluit nooit meer iets tegen mezelf te zeggen wat ik ook niet tegen een goede vriend zou zeggen, maakte alles anders. Alleen dan kun je langzaam transformeren van leven vanuit gebrek aan eigenwaarde naar een persoon met veel meer zelfrespect die ideeën en commitments opvolgt en uitvoert.

5. Controledrift

Stop met alles onder controle willen hebben. Dat betekent niet dat je geen hogere doelen nastreeft of niet uit je comfort zone komt. Het betekent wel dat je controle houdt over waar je focus ligt en al het andere loslaat. Bij elke nieuwe uitdaging, neem een stuk papier met een vertikale lijn in het midden. Links schrijf je op wat je onder controle hebt, en rechts niet. Onder controle is bijvoorbeeld je voorbereiding op een fotosessie, je apparatuur, je bent op tijd en je weet iets meer over de persoon die je gaat fotograferen. Wat je niet onder controle hebt is bijvoorbeeld het zelfbeeld van de persoon voor je camera. Of het slechte humeur van de visagist. Het gebeurt. Laat je niet van de wijs brengen. Zo bereik je meer, lever je beter werk en voorkom je burn-out.

6. Perfectie

Alles moest altijd perfect. Zo ben ik opgegroeid en het is een hardnekkige handicap. Soms werkt het maar meestal werkt het contraproductief. Altijd maar op 100% en foutloos willen presteren heeft zijn tol geëist over de jaren. Ik leefde vaak in angst en met pijn. Goed genoeg is nu goed genoeg als ik mijn uiterste best heb gedaan. Met een moeilijk woord heet dit de ‘wet van de afnemende meeropbrengst’. Het verschil tussen 85% en 90% is nog wel te zien. Van 90% naar 95% al veel minder en tussen 95% en 99% perfect is nagenoeg onzichtbaar. 100% perfect is nagenoeg onhaalbaar, en zeker niet zichtbaar. En ik heb leren kiezen wanneer er extra hard aan te werken en wanneer wat meer los te laten. Zonder dat de productie er onder lijdt. Ik ben er niet minder succesvol door geworden en het leven is een stuk leuker.

7. Alles urgent maken

Ik maakte vaak de prioriteit van de ander mijn urgentie. Het is makkelijk alles tot urgentie te bestempelen, dat leidt tot stress die we over onszelf afroepen. Als de telefoon ging met een verzoekje, dan liet ik alles vallen en ging dat weer eerst doen. Nu zet ik af en toe de telefoon uit en mijn mailbox check ik vaak maar enkele malen per dag. Was ik weer uit mijn flow en moest waar ik mee bezig was weer opnieuw opstarten. Zowel werk als prive werden er negatief door beinvloed. Ik heb mezelf moeten aanleren om objectief te beoordelen of iets wel urgent is. Of dat ik het urgent maakte. Een soort van urgentiefilters. Het leren stellen van prioriteiten is een van de beste ontstressers.

8. Leeftijd: verwachtingen en beperkingen

Toen ik ouder werd als fotograaf, dacht ik dat mijn kansen wel zouden afnemen. Als ik mijn doelen niet had bereikt bij een bepaalde leeftijd dan zou het nooit meer beter worden en zou ik snel achter komen te liggen. Ik dacht vaak, nu gaan mijn klanten voor nieuwe en jonge en vaak goedkopere fotografen kiezen. Een tijd terug hoorde ik iemand zeggen: Van 20-30 probeer je het te snappen, van 30-40 doe je het, van 40-50 zijn je beste jaren, van 50-60 leer je anderen wat je weet en na je 60ste ga je jezelf opnieuw uitvinden. Dit perspectief geeft heel veel gemoedsrust. Verder geloof ik dat je op elke dag kunt starten met de beste versie van jezelf te zijn, en een voorbeeld voor de wereld. En de ervaring en wijsheid die ik als fotograaf heb opgebouwd in mijn carriere is heel erg veel waard. Dat zie ik nu ik collega’s af en toe kan helpen met voor mij eenvoudige antwoorden op voor hen soms lastige vragen.

9. Avonden TV

Ik kijk geen TV meer ‘s-avonds. Vaak was TV voor mij een rustmoment na een dag inspanning en in de weer zijn met als fotograaf. Ik realiseerde me snel dat het een echte tijdverspiller was die ik veel beter kon besteden aan schrijven, aan mijn bedrijf werken en veel belangrijker nog, tijd doorbrengen met mijn partner. Gewoon een wandeling maken en plezier hebben samen. Dit besluit had een onmiddellijke positieve weerslag op mijn productiviteit, gezinsleven, en er kwam ruimte voor bezinning. Mijn kwaliteit van leven verbeterde enorm. Ik kreeg meer energie en kon met meer focus aan mijn doelen werken.

10. Informatie overload

Ik las me suf, online en offline, het ging maar door. Ik vind het geweldig om veel te weten over een onderwerp dat me boeit en waarmee ik mij ontwikkel en mijn bedrijf ondersteun. Soms wordt het echt te veel. De hele dag door maar op Facebook, Linkedin, Instagram, alles in de gaten houden, posten, liken en van commentaar voorzien. Ook heel veel zakelijke en inspirerende content dat is zeker waar. Een beperking van de informatieconsumptie heeft me geholpen veel beter te focussen.

Foto ©Marjon Oosterveld

 

Falen wordt bijna nooit veroorzaakt door gebrek aan goede voornemens, creativiteit, talent of ideeen, of gebrek aan een strategie of plan. Een goede uitvoering is geen garantie voor succes maar een gebrekkige uitvoering is zeer zeker een garantie voor falen.

Goede uitvoering met een slecht resultaat? dan moet je je strategie opnieuw bekijken. Je strategie is een verklaring waarin staat wat voor bedrijf je bent, actief in welke sector en met welke activiteiten je bezig bent. Uit de strategie volgt de tactiek die je plannen in resultaten omzet.

Alleen goede strategie en tactiek leiden tot goede resultaten. Klopt toch? Nee! Er is nog een loeigrote factor; discipline. Dag na dag. Alleen een lange termijn visie, geduld en elke dag disciplinair, stap voor stap, toewerken naar het resultaat. Met name als het lastig wordt en we het bijtje er dan al bij neer willen gooien. Discipline: dat klinkt logisch toch? Toch doen we het niet.

De meeste niet-succesvolle ondernemers stoppen met iets wat niet lukt om weer wat anders te beginnen. Ze maken half afgemaakte projecten niet af. Handdoek in de ring. Hoe hier mee om te gaan?

Ik liep vanmorgen langs mijn onopgeruimde klerenkast. Zootje was het en al lang een doorn in mijn oog. Stond op het punt om wat overhemden in een zak voor Humanitas te stoppen, toen de moed me in de schoenen zakte. Ik mikte het kledingstuk maar weer terug en liep naar de keuken om daar doelloos iets anders te gaan doen, de vaatwasser uitruimen of zo. Halverwege de keuken stopte ik en besloot; ‘Nee, ik doe het nu!’. In minder dan een kwartier was de kast opgeruimd en een bijna volle zak voor Humanitas stond in de gang.

In bedrijven, groot en klein, gebeurt constant hetzelfde. Dingen niet afmaken verstoort de flow van heel veel processen. Afmaken waar we aan beginnen, mits het het juiste ding is, is de enige soliede basis voor succes.

Uitvoeren is met focus afmaken wat we ons voornemen. Tot het af is. Steven Pressfield noemt dit de strijd tegen een levensgrote vijand; ‘Weerstand’ (Resistance). Zijn boek, The War of Art, is mogelijk het beste boek dat ooit is geschreven over dit onderwerp.

Uitvoering vereist discipline. Naar een doel toewerken binnen een redelijke deadline. Iedere dag een stap dichterbij. De grootste prestaties op aarde zijn zo bereikt. Geen enkel boek, geen enkele film en geen enkele andere door mensen bedachte prestatie van formaat is op een andere manier tot stand gekomen.

En niet alles wat we beginnen wordt een succes. Niet elk boek is of wordt een bestseller. Maar geen enkel boek dat niet wordt geschreven, vanwege gebrek aan discipline, wordt een boek. En dus ook nooit een succes.

Foto ©Michel Porro