Ja hoor, daar is er weer één. Een gepubliceerde foto zonder mijn naam. Mijn eerste reactie was stekelig; “is het nou zo lastig om de naam van de fotograaf te vermelden?” Ik sprak een redelijk aardig berichtje in bij de journalist dat ik het fijn zou vinden als dit voortaan wel zou gebeuren. De reactie was verontschuldigend; “Sorry, vergeten, en had er zelf op moeten letten”.

Wat is hier werkelijk aan de hand? Ik besloot mij te verplaatsen in de schoenen van de redacteur van het tijdschrift. Met een zeer drukke agenda heeft ze vrijwel altijd te weinig tijd om alles af te krijgen. Van hot naar her voor interviews en besprekingen. Dan het optekenen en editen van de reportages. Correctierondes, proefdrukken, tussendoor ook nog het achter de broek zitten van leveranciers zodat het magazine op tijd afkomt. Dan zijn er nog tientallen andere activiteiten in de zakelijke en privésfeer die haar aandacht vergen.

De prioriteit ligt dus begrijpelijkerwijs niet bij het zo goed mogelijk voldoen aan het belang van een fotograaf die zijn naam graag vermeld wil hebben bij zijn foto.

Mijn conclusie is dat deze redacteur geen enkele blaam treft. Het is 100% de verantwoordelijkheid van de fotograaf om een manier te vinden waarop hij communiceert en inspireert dat hij graag zijn naam afgedrukt ziet. Dit is namelijk zijn belang, niet dat van het tijdschrift. Als ik wat vaker gewoon even contact had gehad met de journalist dan was ik mogelijk meer ‘top of mind’ geweest. In plaats van te wachten tot de telefoon gaat voor een opdracht.

Ik had beter kunnen uitleggen waarom naamsvermelding een belangrijk onderdeel is van het verdienmodel van een fotograaf of elke andere creatief. Dan was de kans groter  geweest dat mijn belang – naamsvermelding – op de radar had gestaan, tussen haar duizend andere prioriteiten.

Het is een geruststellende gedachte dat ik zelf dingen had kunnen doen om dit te voorkomen. En dat geldt niet alleen voor deze simpele omissie, het geldt voor vrijwel alles.

De vraag: “wat had ík kunnen doen om dit te voorkomen” is uitermate krachtig. Ik ben zelf verantwoordelijk voor alles wat er gebeurt. Als ik een andere uitkomst had willen hebben dan had ik anders moeten handelen. Daarom zijn verwijten aan het adres van een ander niet alleen onterecht maar vooral ook zinloos.

Foto: BRRT