De fotografe deed die dag alles goed. En ze was ruim op tijd in de gehuurde studio aanwezig. En ze had zich goed voorbereid op de opdracht. Al haar apparatuur nagekeken en ze was er klaar voor.

De fotoshoot ging ook heel erg voorspoedig. Het licht klopte, de modellen waren goed en de art director was in zijn nopjes met het resultaat. De klok tikte richting vijf uur en het zat er bijna op. Tijd om op te ruimen.

De eigenaar van het modebedrijf waar ze voor fotografeerde kwam tegen het eind van de dag even kijken hoe het was gegaan. Terwijl ze aan het inpakken was liet de art director wat foto’s zien aan de opdrachtgever. Deze liep toen naar de fotografe om te zeggen dat hij ze erg geslaagd vond.

Hij stelde zich voor en vroeg in zijn enthousiasme of hij wat afdrukken kon ontvangen van enkele foto’s. Zij antwoordde snel, terwijl ze inpakte, ‘nee, dat doe ik niet meer, alles is digitaal he? We maken tegenwoordig geen prints meer’. En op juist dat moment verloor de eerste indruk van de eigenaar wel wat van zijn glans over deze fotograaf.

Dit is niet een alleen een verhaal over een gemiste kans om te dienen. Het is ook het verhaal over de gemiste kans om betekenis en vreugde te ontdekken in dienstbaar kunnen zijn.  De fotografe had kunnen besluiten dit wél te organiseren. Het kost relatief weinig moeite en is vrij makkelijk te doen. Het is niet alleen betekenisvol voor de ontvanger, maar vooral ook voor de gever. En als we het dan niet doen, dan kost het vaak meer dan we beseffen. Zowel voor de gever als voor de ontvanger.

Foto: Geralt