48 was het aantal uren dat ik afgelopen weekend offline was. En dat was voor het eerst sinds 1992, het jaar waarin ik e-mail kreeg. En offline is: geen laptop en de mobiele telefoon alleen gebruiken om te bellen en om gebeld te worden.

Ik wilde eerst een week proberen, maar dat leek me een brug te ver. En van vrijdagavond 18:00 tot zondag 18:00 leek me een veilige start. Om te kijken of mijn rust en productiviteit verbeterde..

De eerste 24 uur waren lastig. Ontwenningsverschijnselen. Ik zag de iPhone wel liggen en dacht steeds aan de gemiste berichten, mails en andere zaken waar ik altijd zo druk mee ben. Wel merkte ik dat het steeds makkelijker werd. Ik ging zelfs naar de Albert Heijn zonder telefoon. En, het voelde goed. Ben de garage gaan opruimen. Het was nog leuk ook. Efficient en gefocussed wist ik zonder afleiding écht een heleboel troep weg te doen. Aan het eind van de dag was ie zo goed als leeg.

De tweede dag was nog beter. Ik begon de telefoon al te vergeten. Toen het 18:00 werd heb ik er zelfs nog twee uur over gedaan om de mail te checken. 74 mails waarvan 59 spam. In 5 minuten was ik klaar. In plaats van in 35 x 1 minuut, zoals voorheen tijdens een normale iPhone dag.

Jake Knapp schrijft en vertelt er er heel toepasselijk over op Medium https://medium.com/s/story/six-years-with-a-distraction-free-iphone-8cf5eb4f97e3

Ik zag dit artikel pas vandaag. Ik begin er wel van overtuigd te raken dat ik de techniek weer de baas kan worden. Het weekend voelde ook een beetje als mijn leven weer terugnemen. Altijd verbonden zijn om niets te hoeven missen heeft ook een prijs. En om nou te zeggen dat ik iets heb gemist, nee.